محرم! آمد

پیراهنِ مُحرمِ من را بیاورید

دارد زمان هیأت من دیر می شود

با روضه ی حسین، نفس تازه می کنم

وقتی هوای شهر نفس گیر می شود

من دستمالِ گریهی خود را نشُستهام

چون آب هم به نام تو تطهیر می شود

اشکِ تو تا همیشه جوان میچکد، حسین

چشمِ من ست این که چنین پیر می شود